آرماتوبندی از حساس ترین وبا دقت ترین قسمتهای ساختمانی بتونی میباشد.

زیرا همانطور که قبلا گفته شد کلیه نیروهای کششی در ساختمان بوسیله میله گردها تحمل می شود بدین لحاظ در اجرا آرماتوربندی ساختمانهای بتونی باید نهایت دقت بعمل آید. برای تعیین قطر و تعداد میله گردهای هر قطعه بتونی دو منبع تعیین کننده وجوددارد اول محاسبه –دوم آئین نامه در مورد اول مهندس محاسب با توجه به مشخصات قطعه بتونی قطرمیله گرد را تعیین نموده و در نقشه های مربوطه مشخص می نماید آنچه که در این تحقیق در مورد آرماتور مشخص شده فقط  مربوط به ایین نامه هایی می باشد که توسط موسسه استاندارد وتحقیقات صنعتی ایران پیشنهاد شده است. کارگاه آرماتوربندی بایددر قسمتی جدا از کارگاه اصلی تشکیل گردد. در کارگاههای کوچک آرماتورها را با دست (آچار گوساله وکارگاه) خم می نمایند ولی در کارگاههای بزرگ خم کردن آرماتور بوسیله ماشین انجام می شود مسئول کارگاه آرماتوربندی باید از روی نقشه تعدادوشکل هر آرماتور را تعیین نموده وبه کارگران مربوطه داده وخم کردن هر سری را دقیقا زیر نظر داشته باشد تا طول آرماتور  ومحل خم کردن وزاویه خم کردن وطول قلابها طبق نقشه انجام شود.میله گردها باید از نوع ذکر شده در نقشه باشد.(اجدار یا ساده9 در کارگاههای بزرگ باید حد روانی تاب کشش وازدیاد وطول نسبی گسیختگی وغیره میله گردها بوسیله آزمایشگاه تعیین و به اطلاع مهندس محاسب ومهندس کارگاه برسد ولی در کارگاههای کوچک که مصرف کل آرماتور آن از 50تن بیشتر نیست این کار لازم نمی باشد میله گرد خمیدگی موضعی داشت می باید این خمیدگی قبلا صاف گردیده بعد اقدام به شکل دادن آرماتور بشود.برای صاف کردن میله گردها چکش کاری مجاز نیست آرماتورها بایدتمیز بوده در موقع کار فاقد گل ومواد روغنی وموادرنگی باشد. میله گردهای نمره پایین مثلا نمره 8و10 که گاهی بصورت کلاف به کارگاه آورده می شود این میله گردها را باید قبلا بطول های مناسب بریده و بوسیله کشیدن صاف نموده و آنگاه مصرف نمائیم.

آرماتورها باید طوری بهم بسته شود تا در موقع بتون ریزی از جای خود تکان نخورده وجابجا نشود وفاصله آنها از یکدیگر باید طوری باشدکه بزرگترین دانه بتون براحتی از بین آنها رد شده و د رجای خود قرار گیرد.