تقلیل ضخامت ستون

در ساختمانهای مرتفع  که در طبقات پائین از ستون هایی با شماره زیاد استفاده می گردد از لحاظ اقتصادی مقرون بصرفه نیست که ستونها با همین شماره در طبقات بالا که بار کمتری را تحمل می نمایند ادامه یابد لذا بعد از هر دو یا سه طبقه از تیرآهنهائی با دو یا چهار شماره کمتر برای ساختن ستون استفاده میشود در این مواقع باید از چهار عدد تسمه استفاده می شود که دو عدد آن فقط به ستون باریکتر جوش میشود تا باستون پهن تر هم روبشود وبه آن تسمه هم رو کننده میگویند و از دو عدد تسمه دیگر برای اتصال دو قسمت ستون بیکدیگر استفاده میگردد بدیهی است ضخامت دو عدد تسمه اول متناسب با تقلیل نمره ستون بوده وچنانچه این تقلیل 2نمره باشد از تسمه به ضخامت 1 سانتیمتر استفاده می شود و اگر چهار نمره باشد از تسمه به ضخامت 2 سانتیمتر استفاده میشود , مثلا اگر ستون ضخیم تر از آهن نمره 18 استفاده شود و ستون باریکتر از تیر آهن نمره 16 برای تسمه هم رو کننده از یک تسمه یک سانتی متری استفاده میشود .

طول تسمه های اول در حدود 30 الی 40 سانتی متر بوده و طول تسمه دوم که هر دو قسمت ستون را در بر میگیرد باید در حدود 50 الی 60  سانتیمتر نیز به جان ستونها جوش میشود . بهتر است این تقلیل ضخامت , درست در وسط دو گره انجام شود . زیرا در این نقطه ممانهای وارده بر ستون مساوی صفر می باشد , معمولا گره در طبقات ایجاد میشود .

اگر طول ستونی از 12 متر بلند تر باشد ناچارا” باید دو یا چند قطعه تیر آهن راغ بهمدیگر جوش بدهیم در این حالت باید از چهار قطعه تسمه به طول حدود 50 سانتیمتر استفاده کرده که دو عدد آن به دو بال تیر آهن و دو عدد دیگر به جان تیر آهنها جوش میشود باید دقت نمود که دو قطعه ستون کاملا” در امتداد یکدیگر بوده و هیچ انحنائی نداشته باشد . و طول جوش و بعد جوش باید کنترل شود تا حتما” مطابق نقشه باشد .

پهنای کلیه صفحه ها و تسمه های اتصال پشت تا پشت ستون است قدری کمتر برای جوش کاری  و یا محور تا محور ستون است قدری بیشتر.

 

لچگی یا ورق پشت بند

اگر ممانهای وارده در پای ستون زیاد باشد و احتمال خم شدن نبشی ها در محل اتصال ستون با صفحه زیر ستون موجود باشد دو یا سه قطعه تسمه بصورت لچکی بین دو بال نبشی قرار داده و بخوبی جوش میدهند تا از خم شدن نبشی جلوگیری نمایند از این قطعات لچکی در نبشی های زیر سر پلها که دارای بار زیاد می باشد نیز استفاده میگردد ضخامت این لچکی ها در حدود 10 الی 12 میلیمتر می باشد .

 

4- جوش

متداولترین وسیله اتصال دهنده قطعات فلزی بیکدیگر در ایران جوشکاری میباشد که معمولا” از دستگاهای جوش برقی استفاده میشود این دستگاه ممکن است مستقیما با برق شهر کار کند و یا خود بوسیله موتوری تولید برق نموده و عمل جوشکاری را انجام دهد به این نوع اخیر دستگاه جوش سیار گفته می شود . برای جوشکاری در ساختمانهای فلزی دستگاهی که مستقیما به برق شهر وصل میشود . بهیچ وجه پیشنهاد نمیگردد و بهتر است از دستگاههای جوش سیار استفاده شود بهر حال اسکلت فلزی بهتر است با برق متوالی جوشکاری شود .

در بعضی از ساختمانهای فلزی قطعات بوسیله پیچ و مهره و یا میخ پرچ به یکدیگر متصل میگردند . قطر پیچ ها و اندازه مهره ها وهمچنین فاصله سوراخها از یکدیگر و تعداد آنها کاملا بوسیله محاسبه تعیین می گردد و روی نقشه های محاسباتی قید شده است ولی اتصال قطعات به وسیله پیچ ومهره ویا پرچ به علت اشکالات زیاد و سختی کار رفته رفته منسوخ شده وجای خود را به جوش که پیوسته در حال پیشرفت است میدهد . همانطوریکه که گفته شد در ایران برای اتصال قطعات فلزی بیشتر از جوش الکتریکی استفاده می شود . بعد جوش بوسیله محاسبه تعیین می شود . و بستگی به قطر قطعاتی دارد که بوسیله جوش بهمدیگر متصل می شوند  . ولی در هر حال نباید از 6 میلیمتر کمتر باشد . در موقع انتخاب الکترود جوشکاری باید دقت کافی بعمل آید و الکترودی انتخاب بشود که متناسب با جوشکاری بوده وبعد لازم را به راحتی ایجاد نماید . همچنین باید توجه نمود تا آمپر دستگاه به نحوی انتخاب گردد که قادر به ذوب نمودن الکترود انتخاب شده باشد . حداقل قطر الکترود جوشکاری برای اسکلت فلزی 4 میلیمتر پیشنهاد میگردد.

باید دقت شود که جوشکاری در کلیه قسمتها یکنواخت بوده و با بعد مساوی انجام گردد و باصطلاح زنجیره ای باشد .

بهتر است تا آنجا که ممکن است جوشکاری روی زمین به طور افقی روی قطعات انجام شده آنگاه قطعه در محل خود نصب گردد تا امکان جوش معمولی وجود داشته باشد و از جوش سر بالا ویا سرازیر تا آنجا که ممکن است خودداری گردد زیرا برای این نوع جوشکاری ها احتیاج به کارگران ورزیده میباشد که استفاده از وجود آنها در تمام کارگاهها مشکل است .

در ساختمانهای مهم و یا جوشکاریهای حساس مخصوصا وقتی که جوشکاری برای آب بندی به کار می رود بعد از اتمام هر قسمت از جوشکاری جوشهای داده شده وسیله دستگاههای مخصوص با اشعه ایکس عکس برداری شده و کنترل میگردد .

 

5- اتصال ستون به صفحه زیر ستون

در مورد پی نقطه ای و نصب صفحه ای زیر ستون قبلا توضیح داده شده است , اکنون طریقه اتصال ستون به صفحه زیر ستون شرح داده می شود ابتدا یادآوری میگردد که صفحه زیر ستون قبلا کاملا تراز و در یک سطح کار گذاشته شده است اکنون متذکر میگردد سطح انتهایی ستون یعنی محل اتصال آن به صفحه زیر ستون باید کاملا مستوی بوده بطوریکه در موقع قرار دادن آن روی صفحه تمام نقاط آن با صفحه در تماس باشد . آنگاه ستون را بلند کرده و در محل خود قرار می دهند لازم به یادآوری است که ستون ها را اغلب بوسیله جرثقیل بلند میکنند در کارهای کوچک میتوان ستون را بوسیله دکل و یا تیر فور بلند نمود .

آنگاه ستون را با دوربین و یا شاقول معمولی بنائی شاقول نمود ه و دور تا دور آنرا به صفحه زیر ستون جوش میدهند آنگاه برای تکمیل کار ستون بوسیله چهار عدد نبشی 10 یا 12 ویا بزرگتر به صفحه جوش میدهند ابعاد این نبشی ها طبق محاسبه تعیین می گردد .

در موقع جوشکاری پای ستون به صفحه زیر ستون باید توجه نمود چنانچه بعد جوش زیاد باشد مانع چسبیدن نبشی های اتصال به ستون و صفحه زیر ستون خواهد شد . با توجه به این که تقریبا کلیه ممانهای وارده به پای ستون به وسیله نبشی های اطراف تحمل می گردد باید دقت شود که این جوشکاری فقط درز مابین پای ستون و صفحه زیر ستون را پر نماید و از آن خارج نشود . چنانچه این دقت ممکن نباشد بهتر است از این جوشکاری صرف نظر گردد .

در بعضی از ستونها که دارای خارج از محوری شدید میباشد بجای نبشی از صفحات مستطیل شکل که طول آن بیشتر از پشت تا پشت ستون است استفاده میگردد و بدینوسیله نبشی های اتصال را با ابعاد بزرگتر بوسیله صفحه در محل میسازند و بوسیله چند عدد صفحه لچکی که بین دو بال نبشی قرار میدهند سیستم قابل اطمینان در مقابل ممانهای وارده ایجاد مینماید . عرض و طول کلی این اتصالات نباید از روی صفحه زیر ستون تجاوز نماید .