تیر های لانه زنبوری

همانطوریکه می دانیم ممان اینرسی هر نقطه مادی نسبت به هر محور مساوی است با جرم آن نقطه ضرب در مجذور فاصله آن نقطه تا آن محور بهمین دلیل در موقع طرح نیم رخ تیر آهن برای آنکه ممان اینرسی مقطع هر قدر ممکن است بیشتر باشد قسمت اعظم وزن تیرآهن را در بالها که در دو طرف جان آن واقع شده است قرار داده اند تا هر قدر ممکن است از محور خنثی دورتر بوده و ممان اینرسی ان بالا تر برود.

اینک چنانچه در محوری فرض شود که نیروی برشی وجود ندارد برای بدست آوردن ممان اینرسی باز هم بیشتر سعی میکنند که بالها را از محور خنثی دورتر نمایند بدین لحاظ جان تیر آهن را بریده و انرا دوباره جوش میدهند بدین طریق فاصله بالها از یکدیگر زیادتر شده و مقطع دارای ممان اینرسی بزرگتری میشود .

اینک برای اینکه ممکن است نیروی برشی احتمالی در سیستم ایجاد شود و چون فرض براین است که جان تیرآهنها نیروهای برشی را تحمل می کند و همچنین با توجه به منحنی برشی متوجه می شویم که حداکثر نیروی برشی در تکیه گاهها موجود است ضمنا” همانطوریکه قبلا توضیح داده شده است چنانچه تیر آهن را بصورت لانه زنبوری در بیاوریم جان تیر آهن را ضعیف کرده ایم برای اینکه تیر آهن بتواند در مقابل نیروی برشی احتمالی مقاومت نماید دو سوراخ نزدیک تکیه گاهها را بوسیله صفحه هایی می پوشانیم . ضخامت این صفحه و همچنین پهنای ان بوسیله محاسبه تعیین می گردد و حداقل ضخامت آن 10 میلیمتر و پهنای آن مساوی پهنای جان تیرلانه زنبوری شده است .

 

تیرچه

اگر برای پوشش سقف از طاق ضربی استفاده می نمائیم ناچارا باید همانطور یکه می دانیم تیر آهنهائی با شماره محاسبه شده روی پلها کشیده و بین این آهنها را طاق ضربی بزنیم این تیرچه ها  ممکن است سرتاسری بوده و از روی پلها عبور نماید در این صورت باید محل برخورد تیرچه و پل جوشکاری شود بدیهی است در این حالت کلفتی پل از زیر دیده می شود که باید بوسیله سقف کاذب پوشانیده شود و یا طبق نظر مهندس معمار اقدام گردد و یا تیر آهنها توی دل پلها کار گذاشته میشود .

چنانچه برای پل و تیرچه از یک شماره تیر آهن استفاده شود در این صورت تیرچه میباید از دو طرف زبانه شود .

 

پروفیل های اتصال و میله مهار

در سقفهای طاق ضربی با توجه به خیز طاق که در حدود 2 الی 3 سانتیمتر میباشد

طاق نیروئی در جهت افق به تیر آهنهای جانبی خود وارد می نماید. که این نیرو در طاق های میانی بوسیله طاق پهلوئی خنثی می شود ولی در آخرین دهانه این نیرو باعث میشود که تیر آهن را به کنار رانده در نتیجه طاق فرو ریزد برای جلوگیری از این کار آخرین تیر آهن را حداقل در دو نقطه به تیر آهن ماقبل آخر می بندند و این کار معمولا وسیله میله گردهایی به قطر 10 الی 12 میلیمتر انجام میشود به این میلگردها میله مهار گفته میشود . البته از میله گرد در نقاط دیگر ساختمان مانند سقف کاذب و غیره نیز استفاده میشود .

از نبشی برای تکیه گاه پلها و همچنین برای اتصال تیر چه ها به پلها و اتصال ستون به صفحه زیر ستون استفاده میشود محل استفاده صفحجه برای ورق بست و وصله نمودن دو تیر آهن و غیره میباشد .

 

بادبند

در بازدید هائی که ار مناطق زلزله زده بعمل آمد مشاهده گردید ساختمانهائی فلزی چند طبقه که بادبندی شده اند در مقابل نیروی زلزله مقاومت بیشتری از خود نشان میدهند .

متداولترین بادبند ها نیم رخهائی از فولاد هستند که بصورت ضرب در بین دو ستون قرار میگیرند مانند نبشی – ناودانی – تیرآهن و غیره

برای آنکه سطح جوش در بادبندها باندازه کافی باشد در محل اتصال بادبند به گره ها و یا محل برخورد دو پروفیل بادبند به همدیگر صفحه هایی جوش میدهند . طول و عرض و ضخامت این صفحه ها طبق محاسبه تعیین می گردد ولی ابعاد تقریبی آن در حدود 35       35  سانتیمتر به ضخامت 10 میلیمتر میباشد .

اگر دهانه ای از ساختمان بادبندی شود بهتر است حتما قسمتهای پائین همین دهانه تا روی فوندانسیون بادبندی ادامه پیدا کند.

این بادبندی ها باعث میشوند نیروئی که در اثر باد ویا زلزله به بالای ستون وارد میشود به سرعت به زمین منتقل گردد.

خرپا

برای پوشانیدن دهانه های بزرگ که پوشانیدن آن بوسیله تیرآهن و یا بتون مشکل بوده و یا غیر ممکن میباشد از خرپا استفاده میگردد .

بوسیله خر پا دهانه های بزرگ حتی تا 100 متر را نیز میتوان پوشانید برای ساختن خرپا از پروفیلهائی از قبیل نبشی یا ناودانی و یا سپری استفاده میگردد زیرا در این نوع پروفیلها امکان طول جوش بیشتر میسر میباشد .

با توجه به اینکه بعضی از اجزاء خرپا در فشار و بعضی  در کشش کار میکنند مسئله طول جوش و بعد جوش در خرپا از اهمیت ویژهای برخوردار است . بهمین علت در گره ها صفحه ای بین دو ناودانی و یا دو نبشی قرار میدهند تا امکان برای طول جوش لازم فراهم گردد .

با توجه به طول دهانه و بارهای وارده کلیه اجزاء خرپا بوسیله محاسبه تعیین میگردد .